Liemers Verleden Archieven Zevenaar ABC

Zevenaar - Ziekenhuis

Op de hoek Didamseweg-Bergvrede werd 13 april 1908 de eerste steen gelegd van het ziekenhuis met de fraaie Latijnse naam Consolatio Afflictorum (troost der lijdenden), en al in hetzelfde jaar op 10 november konden de patiënten onder begeleiding van zes zusters het nieuwe ziekenhuis betrekken. In het nieuwe gebouw was plaats voor 28 patiënten, met daarnaast een barak voor zes besmettelijke patiënten met besmettelijke ziekten. De geneeskundige leiding was in handen gelegd van J.G.A. Honig jr., huisarts te Zevenaar en tevens gemeentegeneesheer. In 1922 werd hij benoemd tot geneesheer-directeur van het ziekenhuis. Al snel bleek het grote nut van een ziekenhuis in een kleine gemeente, en voor de patiënten, die thuis anders onvoldoende zouden zijn verpleegd, en voor de gehele streek omdat vanuit het ziekenhuis betere begrippen over hygiëne en ziekenverpleging konden worden verspreid. Toen eind 1914 en begin 1915 een ernstige tyfus-epidemie binnen de bebouwde kom van Zevenaar dreigde te ontstaan, is het zeker voor het grootste deel aan de aanwezigheid van een ziekenhuis te danken geweest dat deze epidemie zich niet uitbreidde. Een tiental patiënten werd in de barak voor besmettelijke zieken opgenomen, waardoor het gevaar van besmetting van de omgeving werd weggenomen. In 1916 kreeg het ziekenhuis er een tweede verdieping bij, de polikliniek werd uitgebreid en er kwam een tweede operatiekamer. Vervolgens werd toen de lichtgas-installatie vervangen door het elektrisch licht. Bij ministeriële beschikking werd het ziekenhuis in 1925 erkend als Groot Algemeen Ziekenhuis en daarmee geheel bevoegd verklaard voor de opleiding tot het diploma Algemene Ziekenverpleging A. Van het begin af aan werd de verpleging verzorgd door de zusters van de Congregatie der Christelijke Scholen en van Barmhartigheid (zusters van Julie Postel). De communiteit van de zusters in Zevenaar telde op haar hoogtepunt 75 leden. Begin 1967 werden de taken van de zusters door een lekenbestuur overgenomen. In 1924 kwam het Emmapaviljoen voor tbc-patiënten gereed, dat later werd uitgebreid en het sanatorium toen de naam Emma Oord kreeg. Men verpleegde rond 1940 ongeveer 180 tbc-patiënten en in 1951 was het aantal bedden tot 265 gestegen. In die tijd behoorde het sanatorium van Zevenaar tot de top-drie van Nederland. Langzamerhan