Wehl - IJsbaan

Vriesweer doet velen naar schaatspret verlangen. Sloten, ondergelopen weiland, de gracht van Broekhuizen, iedere Wehlse schaatsliefhebber vond wel een plek waar 'n baantje gereden kon worden. Kort na de Tweede Wereldoorlog ontstond echter het initiatief tot oprichting van een heuse ijsbaan. Met veel energie en enthousiasme is dit plan verwezenlijkt. De weide bij boerderij 'Diepenbroek' werd met behulp van de Heidemij herschapen in een schaats-eldorado. Velen hebben zich ingespannen om deze recreatiemogelijkheid te verwerkelijken, van financieringsbeleid tot bezemhantering. Van die velen zouden we met name willen noemen de families Damen (Diepenbroek/Keppelseweg) en Van Haeren (Stationsstraat),zonder alle andere werkers,vaak achter de schermen, tekort te willen doen. Het was ieder jaar weer spannend: zullen we winterweer krijgen? Zou men tijdig gepompt hebben? Krijgen we ijsvrij? En zowel voor schaatsers als toeschouwers was het een waar genoegen als de ijsbaan, onder schallende luidsprekermuziek en 's avonds prima verlicht, op volle toeren draaide. Zelfs uit omliggende plaatsen trok men naar Diepenbroek. En voor de ouders was het een geruststellende gedachte, dat deze ijsbaan veel veiliger was dan afgelegen sloten en grondeloze kolken. Wat de meeste schaatsers niet wisten, was dat - ondanks de uitgifte van aandeeltjes en het houden van verloting - de hoge investeringen en de jaarlijks terugkerende onzekerheid van het exploitatieresultaat heel wat zorgen baarden. Ze stonden er niet bij stil dat er dagenlang gepompt moest worden voor er eindelijk een laagje water op de poreuze ijsbaanbodem stond. En dat ook in ijsloze winters, zoals 1949, de huur en de vaste kosten betaald moesten worden. Toen in 1958 het twaalfjarig pachtcontract afliep, ging de familie Damen zelf de exploitatie overnemen van de Wehlse IJsvereniging. Nog een flink aantal winters heeft jong en oud op de gladde ijzers bij 'Diepenbroek' zijn hart kunnen ophalen.

Volgende onderwerp: Jaarmarkt

Terug naar de vorige pagina