Wehl - Archeologie

Bodemvondsten hebben aangetoond dat in Wehl al heel vroeg sprake is geweest van menselijke bewoning. In het verleden zijn meermalen 'urnen' en 'kruukskes met asch' opgedolven, waarvan de ouderdom echter helaas niet is vastgesteld. Vooral de laatste jaren werden veel vondsten gedaan die de ouderdom van Wehl als bewoond gebied steeds respectabeler deden worden. Zo werden nog maar kort geleden op akkerland in het westen van de gemeente tientallen van vuursteen gemaakte voorwerpen gevonden die afkomstig zijn uit de middensteentijd (ca. 8300 - 4400 v. Chr.).

Archeologisch onderzoek aan de Grotestraat in 1985

Blijkens recente vondsten in Nieuw-Wehl, bestaande uit ondermeer zeer veel inheems en romeins aardewerk, en romeinse voorwerpen zoals munten, een mantelspeld en een dobbelsteen, moet hier een nederzetting gelegen hebben die in ieder geval van omstreeks 200 v. Chr. tot ongeveer 600 n. Chr. bewoond is geweest. In augustus 1986 werden op het terrein van het afgebroken pand van schoenhandel Jansen aan de Grotestraat scherven gevonden uit de Karolingische, voor-karolingische en romeinse tijd, hetgeen er op zou kunnen wijzen dat ook Wehl toen al als nederzetting bestond. Overblijfsels van middeleeuwse ijzerwinning in de vorm van klapperstenen (de grondstof) en slakken (het bijproduct) zijn en worden nog steeds op vele plaatsen in en rond het dorp Wehl aangetroffen, o.a. bij de R.K. kerk, in de tuin van de N.H. pastorie en in het Weversveld. Rond 1900 werd dit materiaal nog in zulke hoeveelheden aangetroffen, dat men het voor wegverharding gebruikte. Behalve de bovengenoemde romeinse munten zijn er meer muntvondsten gedaan op Wehlse grond. Zo vond bijvoorbeeld in 1894 de dagloner Albert Pierik bij het verbreden van een sloot op zijn erf in de buurtschap Heidekant een jacobakannetje met vier gouden munten uit de tijd van de Franse koning Philips VI.

Volgende onderwerp: Banken

Terug naar de vorige pagina