|
In 1867 kreeg Didam zijn eerste raadhuis. Daar voor was
het met de ruimte voor de gemeente-bestuurders behelpen geblazen. Schout
(‘burgemeester’) Jan van Embden stelde enige kamers in zijn woning beschikbaar
als gemeentelokaal, zo ook zijn zoon en opvolger Gerrit Jan van Embden. Toen
dat niet meer mogelijk was, huurde de gemeente een lokaal van de gemeente-bode
Derk Berendsen, vlakbij de grote kerk. Uiteindelijk besloot men om de openbare
school (tegenover café De Harmonie) te verbouwen tot raadhuis. [Aan het
Schoolpad werd een nieuwe openbare school gebouwd.]
De verbouwing betrof het verhogen
van het gebouw met een verdieping met zolder en het aanpassen van de ruimten,
waardoor het gebruikt kon gaan worden als raadhuis, politie-bureau, huis van
bewaring, waag, brandweerkazerne en stalling voor een lijkwagen!
Door de ontwikkeling en groei van
de gemeente ontstond op den duur behoefte aan een ruimer en comfortabeler
behuizing. In 1938 werd die gerealiseerd op de zogenaamde Domineeskamp, een
stuk weiland van de N.H.kerk. Ir. J. Franssen uit Roermond tekende voor het
ontwerp, de plaatselijke aannemer J. Scheerder voor de uitvoering.
´Zoowel uitwendig als inwendig is
het nieuwe gebouw een toonbeeld van smaak, practischen zin en stijl´, vermeldt
het gedenkboekje dat bij gelegenheid van de opening werd gedrukt.
De noodzakelijke uitbreiding vond
plaats in 1969/1970: aan de Schoolstraat verrees een hoog gebouw dat middels
laagbouw, verbonden werd met het oorspronkelijke gedeelte aan de
Raadhuisstraat. De groei van de gemeente en daarmee van het ambtenarenapparaat
bleef doorgaan. Men zocht een oplossing door in het Dunselmanhuis de afdeling
Sociale Zaken onder te brengen. Het bleek een noodoplossing; men kwam tot de
conclusie dat een forse uit-breiding van het gemeentehuis raadzaam was om voor
langere tijd verschoond te blijven van ruimtegebrek. In 1993/1994 werd de
ingrijpende verbouwing gerealiseerd.
Intussen is de toekomst van het
gemeentehuis in Didam ongewis. De fusie met Bergh in 2005, bracht ook het probleem
mee van de centrale huisvesting van het dubbele aantal ambtenaren.
Bronnen:
J. Thoben en J. Mombarg, De Liemers van Nol Tinneveld (Nijmegen 1984)
J. Beursken, De burgemeestersfamilie ‘Van Embden’, in: Oaver Diem 2001, nr. 16
Gemeente Didam, Gedenkboek opening nieuwe raadhuis (Didam 1938)
Volgende
onderwerp: Rampen
 |
