Didam - Jaarmarkten

Naast algemene jaarmarkten kende men speciale markten zoals paarden-, varkens- en runder-markten. Vaak plande men deze markten op (religieuze) feestdagen wanneer er veel volk op de been was. Omdat dat ook allerlei ‘vermaakslieden’ aantrok, kreeg zo’n markt op den duur een kermisachtig karakter.

In Didam zien we dit beeld terug: aan de lentemarkt in mei (meimarkt) werd een kermis gekoppeld. Voor de najaarsmarkt/kermis in oktober ligt de zaak iets onduidelijker. Wat was er het eerst: de kermis of de markt? In de agrarische gemeente Didam vormden landbouw- en veeteeltproducten oorspronkelijk de basis voor de markten. Toename van de hoeveelheden periodiek aangeleverde goederen en vee, noopten tot het instellen van meer marktdagen.

Als startjaar van de officiële markt wordt 1829 aangehouden. Diverse documenten wijzen uit dat er ook vóór die tijd al markten in Didam werden gehouden. De markten vonden plaats op openbare wegen. De varkensmarkt op het driehoekige terrein voor de (huidige) markthal, de rundermarkt in de Weemstraat (thans Hoofdstraat) vanaf (nu) supermarkt Supercoop tot aan café Van Antwerpen (nu: Niek Jansen mode). De minder vaak gebruikte paardenmarkt lag voor het (huidige) gemeentehuis. Gedwongen door overheidsmaatregelen en ter beperking van de overlast, werd de rundermarkt in 1929 verplaatst naar het terrein van café De Zwaan (nu: Supercoop). Afgunst tussen de caféhouders aan de oude marktplaats was er oorzaak van dat er twee, concurrerende veewagen werden gebouwd.

Begin jaren vijftig was het nagenoeg gedaan met de rundermarkt. Omzetting tot een T.B.C.-vrije markt gaf een kortstondige opleving, maar het vormde slechts uitstel van de ondergang van de rundermarkt. De (geprivatiseerde) marktvereniging had het zien aankomen en accep-teerde het als een onvermijdelijk gegeven. Ze wilde de resterende markthandel concentreren bij het terrein van de varkensmarkt. Een overdekte hal zou het hele jaar door handel mogelijk maken. In 1951 wist men die hal te realiseren. Daarin werden varkens en kleinvee naast landbouw- en huishoudelijke artikelen verkocht. Om aan die ongewenste situatie een eind te maken, liet het bestuur in 1955 een tweede hal bouwen, haaks op de eerste.

De woning op het aangrenzende marktterrein werd aangekocht van het kerkbestuur van de St. Martinusparochie. Hij zou plaats moeten maken voor de bouw van een derde hal, maar de tanende veemarkten – in 1974 stopte men zelfs met de biggenmarkt – maakte dat overbodig. Daarom verhuurde men het huis aan de marktmeester. Het staat (ten onrechte) bekend als het marktmeestershuis. Thans wordt het monumentale marktgebouw – opgetrokken in de stijl van de zogenaamde Delftse School – gebruikt voor de vrijdagse warenmarkt, als autostalling en voor activiteiten als popconcerten, rommelmarkten en exposities.

Bron:

Volgende onderwerp: Kerkhoven